Os fillos de Saturno
Moderadores: J. J. Martínez Ferreiro, Rafel Calle
- J. J. Martínez Ferreiro
- Mensajes: 15423
- Registrado: Lun, 19 Nov 2007 13:27
- Ubicación: Santiago de Compostela
Os fillos de Saturno
e torna intacta a luz
aos fillos de Saturno;
roldan en voo os piñeiros
nas eiras universais,
e ao fondo dun camiño
tenso aparece o túnel:
pendido no limiar
escintila un panal de mel
dourando os cus das botellas
crebadas no chan;
zoan as abellas nos ollos das vacas.
No cantil, a ruína dos canóns
restela o tempo acumulado
e o instante íntegro
—unha soa onda na tarde.
Achégate ás silveiras que atesouran
as visións extraviadas.
Castellano:
Algo urge en el azul
y retorna intacta la luz
sobre los hijos de Saturno;
merodean volando
los pinos y los patios universales,
y al fondo de un camino tenso
asoma el túnel:
colgado en el umbral
centellea un panal de miel
dorando
los culos de botella
partidos en el suelo;
zumban las abejas en los ojos de las vacas.
Sobre el cantil, la ruina
de los cañones reverbera
el tiempo acumulado
y el instante íntegro
—una sola onda en la tarde.
Acércate a las zarzas
que guardan las visiones extraviadas.