Página 1 de 2

Na fonte do pombo bravo

Publicado: Jue, 14 May 2026 23:48
por xaime oroza carballo
NA FONTE DO POMBO BRAVO

O recendo da cor, da aura da alba,
asoma, enxel, polos furados do Castelo,
abranguendo, amodo, o val baleiro.
                               Cousa de meigas.

Ou ti vés máis tarde hoxe, 
ou eu vou máis cedo.

Cada vez esquezo, máis axiña,
o que debería facer a toda présa.
                     Ben! Cousa de meigas!

E o pombo bravo 
non se deixa fotografar no pousadoiro.
                              Cousa de meigas.

Rular e aceno do recendo, 
que leva o río, murmurando: 
            “Non todo sae ben á primeira”.
                              Cousa de meigas.

Quen mo diría, quen mo dixera,
ou eu vou máis cedo hoxe, 
ou vés ti máis tarde.
                    Cousa de meigas.

E das entrañas do ermo seco
xorde o canto do manancial.

Rosma o trasno, moi baixo:
                    Cousa,
                    cousa de meigas!

Muíños, 07maio26

EN LA FUENTE DEL TORCAZ

El aroma del color, de la aura del alba,
asoma, sencilla, por los agujeros del Castelo,
abarcando, despacio, el valle vacío.
                                   Cosa de brujas.

O tú vienes más tarde hoy, 
o yo voy más temprano.

Cada vez olvido, más rápido,
lo que debería hacer a toda prisa.
                                   Bien! Cosa de brujas!

Y el torcaz no se deja fotografiar en la alzadera.
                                   Cosa de brujas.

Zureo y seña del aroma, 
que lleva el río, murmurando: 
               “No todo sale bien a la primera.”
                                   Cosa de brujas.

Quien me lo diría, quien me lo dijera,
o yo voy más temprano hoy, 
o vienes tú más tarde.
                                  Cosa de brujas.

Y de las entrañas del yermo seco
surge el canto del manantial.
Susurra el trasgo, muy bajo:
                                  “Cosa,
                                   cosa de brujas!”


Trad: Shaim et Alza
http://xaimeorozacarballo.blogspot.com.es/

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Dom, 17 May 2026 20:20
por José Manuel Palomares
Que no se quede este poema recitado sin un comentario. Efectivamente, lo más pequeños e insignificantes milagros a los que apenas prestamos atención en nuestra acostumbrada ceguera, parecen cosas de brujas.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Dom, 17 May 2026 23:17
por Alejandro Costa
Tienes ese punto tan tuyo, que lo exprimes para crear unos poemas que duermen en la fantasía.

Este poema me ha parecido un cuento medieval, con la metáfora más actual.

Como siempre que te leo, he disfrutado.

Un abrazo, compañero.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mié, 20 May 2026 8:47
por Ramón Carballal
Moi fermoso canto. Tamén é cousa de meigas o teu talento para versar con tanta beleza a nosa mitoloxia e a nosa natureza. Todo un pracer de lectura. Forte aperta.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mié, 20 May 2026 17:49
por A. Satír
Con ritmo, sonoro, con cada verso dan ganas de seguir leyendo, muy bueno compañero.
Mira, estas frases llamaron mucho mi atención:

"O tú vienes más tarde hoy,
o yo voy más temprano.

Cada vez olvido, más rápido"

Continuando con esa idea, hubiese sido super interesante el contra juego, por ejemplo, cuando dices.

"Cada vez olvido, más rápido" la frase siguiente continuara así: "Cada vez recuerdo, más lento"

Pero claro, es solo una idea, un capricho mío.

Te dejo mis saludos compañero.
Un abrazo!

Satír.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mar, 02 Jun 2026 23:47
por xaime oroza carballo
José Manuel Palomares escribió: Dom, 17 May 2026 20:20 Que no se quede este poema recitado sin un comentario. Efectivamente, lo más pequeños e insignificantes milagros a los que apenas prestamos atención en nuestra acostumbrada ceguera, parecen cosas de brujas.
Imagino un poema con mil visitas y ningún comentario, algún día...
Y, ¿cómo explicar la retranca gallega?
Cousa de meigas!

Agradezco tu honda comprensión, compañero.

Fonda aperta, meu amigo.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mar, 02 Jun 2026 23:49
por xaime oroza carballo
Alejandro Costa escribió: Dom, 17 May 2026 23:17 Tienes ese punto tan tuyo, que lo exprimes para crear unos poemas que duermen en la fantasía.

Este poema me ha parecido un cuento medieval, con la metáfora más actual.

Como siempre que te leo, he disfrutado.

Un abrazo, compañero.
Gracias por tu lectura y comentario. Inestimables!

Unha aperta, meu amigo.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mar, 02 Jun 2026 23:53
por xaime oroza carballo
Ramón Carballal escribió: Mié, 20 May 2026 8:47 Moi fermoso canto. Tamén é cousa de meigas o teu talento para versar con tanta beleza a nosa mitoloxia e a nosa natureza. Todo un pracer de lectura. Forte aperta.
Será, será...
Heillelo comentar ás meigas que me rodean, porque, tes razón, é todo cousa delas.
Grazas, meu amigo.

Unha aperta.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mar, 02 Jun 2026 23:58
por xaime oroza carballo
A. Satír escribió: Mié, 20 May 2026 17:49 Con ritmo, sonoro, con cada verso dan ganas de seguir leyendo, muy bueno compañero.
Mira, estas frases llamaron mucho mi atención:

"O tú vienes más tarde hoy,
o yo voy más temprano.

Cada vez olvido, más rápido"

Continuando con esa idea, hubiese sido super interesante el contra juego, por ejemplo, cuando dices.

"Cada vez olvido, más rápido" la frase siguiente continuara así: "Cada vez recuerdo, más lento"

Pero claro, es solo una idea, un capricho mío.

Te dejo mis saludos compañero.
Un abrazo!

Satír.
Acepto, encantado por el aporte, tu contra juego.
Gracias, compañero.

Unha aperta.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mié, 03 Jun 2026 12:12
por Julio Gonzalez Alonso
Mitología y naturaleza al compás armonioso de unos versos con tu impronta, Xavier. Felicitacioes y abrazo. Salud.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Mié, 03 Jun 2026 16:47
por Pilar Morte
Me gusta tu poética y el lirismo que das a los versos. Nos adentras en el misterio de la naturaleza. Felicidades.
Un abrazo grande y salud

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Jue, 04 Jun 2026 21:16
por E. R. Aristy
xaime oroza carballo escribió: Jue, 14 May 2026 23:48
NA FONTE DO POMBO BRAVO

O recendo da cor, da aura da alba,
asoma, enxel, polos furados do Castelo,
abranguendo, amodo, o val baleiro.
                               Cousa de meigas.

Ou ti vés máis tarde hoxe, 
ou eu vou máis cedo.

Cada vez esquezo, máis axiña,
o que debería facer a toda présa.
                     Ben! Cousa de meigas!

E o pombo bravo 
non se deixa fotografar no pousadoiro.
                              Cousa de meigas.

Rular e aceno do recendo, 
que leva o río, murmurando: 
            “Non todo sae ben á primeira”.
                              Cousa de meigas.

Quen mo diría, quen mo dixera,
ou eu vou máis cedo hoxe, 
ou vés ti máis tarde.
                    Cousa de meigas.

E das entrañas do ermo seco
xorde o canto do manancial.

Rosma o trasno, moi baixo:
                    Cousa,
                    cousa de meigas!

Muíños, 07maio26

EN LA FUENTE DEL TORCAZ

El aroma del color, de la aura del alba,
asoma, sencilla, por los agujeros del Castelo,
abarcando, despacio, el valle vacío.
                                   Cosa de brujas.

O tú vienes más tarde hoy, 
o yo voy más temprano.

Cada vez olvido, más rápido,
lo que debería hacer a toda prisa.
                                   Bien! Cosa de brujas!

Y el torcaz no se deja fotografiar en la alzadera.
                                   Cosa de brujas.

Zureo y seña del aroma, 
que lleva el río, murmurando: 
               “No todo sale bien a la primera.”
                                   Cosa de brujas.

Quien me lo diría, quien me lo dijera,
o yo voy más temprano hoy, 
o vienes tú más tarde.
                                  Cosa de brujas.

Y de las entrañas del yermo seco
surge el canto del manantial.
Susurra el trasgo, muy bajo:
                                  “Cosa,
                                   cosa de brujas!”


Trad: Shaim et Alza
http://xaimeorozacarballo.blogspot.com.es/
Lo extraordinario siempre parecerá cosas de brujas. El milagroso dia repite el milagro y su desafío de fe. Siempre andas volando en la belleza, Xaime.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Lun, 15 Jun 2026 23:41
por xaime oroza carballo
Julio Gonzalez Alonso escribió: Mié, 03 Jun 2026 12:12 Mitología y naturaleza al compás armonioso de unos versos con tu impronta, Xavier. Felicitacioes y abrazo. Salud.
Gracias, Julio. Entrañable el comentario. (El que ma hayas cambiando el nombre no tiene la menor importancia)

Unha aperta e saúde, meu amigo,

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Lun, 15 Jun 2026 23:43
por xaime oroza carballo
Pilar Morte escribió: Mié, 03 Jun 2026 16:47 Me gusta tu poética y el lirismo que das a los versos. Nos adentras en el misterio de la naturaleza. Felicidades.
Un abrazo grande y salud
Grazas, Pilar. Sempre impagábeis os teus comentarios.

Saúde e unha fonda aperta.

Re: Na fonte do pombo bravo

Publicado: Lun, 15 Jun 2026 23:49
por xaime oroza carballo
E. R. Aristy escribió: Jue, 04 Jun 2026 21:16
xaime oroza carballo escribió: Jue, 14 May 2026 23:48
NA FONTE DO POMBO BRAVO

O recendo da cor, da aura da alba,
asoma, enxel, polos furados do Castelo,
abranguendo, amodo, o val baleiro.
                               Cousa de meigas.

Ou ti vés máis tarde hoxe, 
ou eu vou máis cedo.

Cada vez esquezo, máis axiña,
o que debería facer a toda présa.
                     Ben! Cousa de meigas!

E o pombo bravo 
non se deixa fotografar no pousadoiro.
                              Cousa de meigas.

Rular e aceno do recendo, 
que leva o río, murmurando: 
            “Non todo sae ben á primeira”.
                              Cousa de meigas.

Quen mo diría, quen mo dixera,
ou eu vou máis cedo hoxe, 
ou vés ti máis tarde.
                    Cousa de meigas.

E das entrañas do ermo seco
xorde o canto do manancial.

Rosma o trasno, moi baixo:
                    Cousa,
                    cousa de meigas!

Muíños, 07maio26

EN LA FUENTE DEL TORCAZ

El aroma del color, de la aura del alba,
asoma, sencilla, por los agujeros del Castelo,
abarcando, despacio, el valle vacío.
                                   Cosa de brujas.

O tú vienes más tarde hoy, 
o yo voy más temprano.

Cada vez olvido, más rápido,
lo que debería hacer a toda prisa.
                                   Bien! Cosa de brujas!

Y el torcaz no se deja fotografiar en la alzadera.
                                   Cosa de brujas.

Zureo y seña del aroma, 
que lleva el río, murmurando: 
               “No todo sale bien a la primera.”
                                   Cosa de brujas.

Quien me lo diría, quien me lo dijera,
o yo voy más temprano hoy, 
o vienes tú más tarde.
                                  Cosa de brujas.

Y de las entrañas del yermo seco
surge el canto del manantial.
Susurra el trasgo, muy bajo:
                                  “Cosa,
                                   cosa de brujas!”


Trad: Shaim et Alza
http://xaimeorozacarballo.blogspot.com.es/
Lo extraordinario siempre parecerá cosas de brujas. El milagroso dia repite el milagro y su desafío de fe. Siempre andas volando en la belleza, Xaime.
"Cousa de meigas!", compañera.
A veces no es fácil pero, las brujas que me rodean hacen milagros y por ahí procuro moverme con denuedo, ¿renovado?

Agradezo o teu alento, raíña.
Un bico.