Na fonte do pombo bravo

Poemas en verso y/o en prosa de cualquier estructura y/o combinación.

Moderadores: J. J. Martínez Ferreiro, Rafel Calle

Responder
Avatar de Usuario
xaime oroza carballo
Mensajes: 4234
Registrado: Mar, 16 Oct 2012 11:56

Na fonte do pombo bravo

Mensaje por xaime oroza carballo »

NA FONTE DO POMBO BRAVO

O recendo da cor, da aura da alba,
asoma, enxel, polos furados do Castelo,
abranguendo, amodo, o val baleiro.
                               Cousa de meigas.

Ou ti vés máis tarde hoxe, 
ou eu vou máis cedo.

Cada vez esquezo, máis axiña,
o que debería facer a toda présa.
                     Ben! Cousa de meigas!

E o pombo bravo 
non se deixa fotografar no pousadoiro.
                              Cousa de meigas.

Rular e aceno do recendo, 
que leva o río, murmurando: 
            “Non todo sae ben á primeira”.
                              Cousa de meigas.

Quen mo diría, quen mo dixera,
ou eu vou máis cedo hoxe, 
ou vés ti máis tarde.
                    Cousa de meigas.

E das entrañas do ermo seco
xorde o canto do manancial.

Rosma o trasno, moi baixo:
                    Cousa,
                    cousa de meigas!

Muíños, 07maio26

EN LA FUENTE DEL TORCAZ

El aroma del color, de la aura del alba,
asoma, sencilla, por los agujeros del Castelo,
abarcando, despacio, el valle vacío.
                                   Cosa de brujas.

O tú vienes más tarde hoy, 
o yo voy más temprano.

Cada vez olvido, más rápido,
lo que debería hacer a toda prisa.
                                   Bien! Cosa de brujas!

Y el torcaz no se deja fotografiar en la alzadera.
                                   Cosa de brujas.

Zureo y seña del aroma, 
que lleva el río, murmurando: 
               “No todo sale bien a la primera.”
                                   Cosa de brujas.

Quien me lo diría, quien me lo dijera,
o yo voy más temprano hoy, 
o vienes tú más tarde.
                                  Cosa de brujas.

Y de las entrañas del yermo seco
surge el canto del manantial.
Susurra el trasgo, muy bajo:
                                  “Cosa,
                                   cosa de brujas!”


Trad: Shaim et Alza
http://xaimeorozacarballo.blogspot.com.es/
xaime oroza
José Manuel Palomares
Mensajes: 434
Registrado: Lun, 02 Jun 2025 11:05

Re: Na fonte do pombo bravo

Mensaje por José Manuel Palomares »

Que no se quede este poema recitado sin un comentario. Efectivamente, lo más pequeños e insignificantes milagros a los que apenas prestamos atención en nuestra acostumbrada ceguera, parecen cosas de brujas.
Avatar de Usuario
Alejandro Costa
Mensajes: 7597
Registrado: Dom, 13 Mar 2016 18:27

Re: Na fonte do pombo bravo

Mensaje por Alejandro Costa »

Tienes ese punto tan tuyo, que lo exprimes para crear unos poemas que duermen en la fantasía.

Este poema me ha parecido un cuento medieval, con la metáfora más actual.

Como siempre que te leo, he disfrutado.

Un abrazo, compañero.
Salud, paz y felicidad.



No sé por qué, no sé por qué ni cómo
me perdono la vida cada día.…


Me sobra el corazón (Miguel Hernández)
Avatar de Usuario
Ramón Carballal
Mensajes: 22286
Registrado: Vie, 28 Dic 2007 16:24
Ubicación: A Coruña
Contactar:

Re: Na fonte do pombo bravo

Mensaje por Ramón Carballal »

Moi fermoso canto. Tamén é cousa de meigas o teu talento para versar con tanta beleza a nosa mitoloxia e a nosa natureza. Todo un pracer de lectura. Forte aperta.
http://laverdadazul59.blogspot.com/

"El poema eres tú recomponiendo el espejo que cada día rompes".

"Comprender es unificar lo invisible".

"Elijo la lluvia, porque al derramarse, muere".

"El mar está aquí, en tu silencio".
Avatar de Usuario
A. Satír
Mensajes: 539
Registrado: Mié, 23 May 2018 16:58

Re: Na fonte do pombo bravo

Mensaje por A. Satír »

Con ritmo, sonoro, con cada verso dan ganas de seguir leyendo, muy bueno compañero.
Mira, estas frases llamaron mucho mi atención:

"O tú vienes más tarde hoy,
o yo voy más temprano.

Cada vez olvido, más rápido"

Continuando con esa idea, hubiese sido super interesante el contra juego, por ejemplo, cuando dices.

"Cada vez olvido, más rápido" la frase siguiente continuara así: "Cada vez recuerdo, más lento"

Pero claro, es solo una idea, un capricho mío.

Te dejo mis saludos compañero.
Un abrazo!

Satír.
"El mundo
se me empezó a morir como un niño en la noche,
y yo mismo era un niño con mis años a cuestas por las calles, un ángel
ciego, terrestre, oscuro,
con mi pecado adentro, con tu belleza cruel, y la justicia
sacándome los ojos por haberte mirado." Gonzalo Rojas
Responder

Volver a “Foro de Poemas”