Página 4 de 5

Re:

Publicado: Mié, 26 Nov 2025 1:47
por xaime oroza carballo
Inés T-G escribió: Mié, 26 Dic 2012 23:55 Felicidades Xaime,por tan bello poema.

Saludos cordiales.
Ruego perdones mi retraso en la respuesta. Gracias.

Fonda aperta.

Re:

Publicado: Mié, 26 Nov 2025 1:50
por xaime oroza carballo
Alejandra Katz escribió: Lun, 31 Dic 2012 23:30 Como diría una reconocido intelectual de vuestra tierra, el gran Jezulín de Ubrique: en dos palabras, Maestro: IM-PREZIONANTE.
Xaime, me encanta este poema. aunque mi opinión no es culturalmente interesante, porque yo opino con las vísceras.
Un saludo y un placer.
Gracias, Alejandra. Sé que es harto difícil tamizar lo que dicen las vísceras. Estimo, hondamente tu voz.

Unha aperta.

Re:

Publicado: Mié, 26 Nov 2025 1:52
por xaime oroza carballo
Hallie Hernández Alfaro escribió: Sab, 13 Abr 2013 0:18 Sube para nuestro deleite.
Nunca será sufciente mi agradecimiento por tu apoyo.

Unha aperta, Hallie.

Re: O POEMA DE AUGA

Publicado: Mié, 26 Nov 2025 1:54
por xaime oroza carballo
Lisandro Sánchez escribió: Dom, 02 Nov 2025 5:06 Mirá, Xaime, la maravilla que encontré en los recovecos del tiempo. Un abrazo.

Lisandro
Te agradezco infinitamente esta recuperación. He podido disculparme con compañeros a los que debía una respuesta.

Unha moi fonda aperta, compañeiro.

Re: O poema de auga

Publicado: Mié, 26 Nov 2025 1:57
por xaime oroza carballo
F. Enrique escribió: Dom, 02 Nov 2025 12:40 Este poema tuyo (o inspirado en su estilo si es una recreación tuya) tiene ese sello inconfundible de la poesía visionaria y surrealista gallega, con una imaginería que parece surgir del subconsciente o del sueño.

Un fuerte abrazo.
Gracias por tu honda observación, compañero.

Unha aperta, meu.

Re: O poema de auga

Publicado: Mié, 26 Nov 2025 1:58
por xaime oroza carballo
Alejandro Costa escribió: Dom, 02 Nov 2025 23:43 Precioso, Xaime.

Una joya que estaba guardada en el fondo de ese agua.

De lo mejor que te he leído.

Un abrazo.
Gracias por la generosidad de tu presencia, compañero.

Saúde e unha aperta.

Re: O poema de auga

Publicado: Vie, 09 Ene 2026 12:46
por Ana Muela Sopeña
Me perdí esta maravilla en su momento, Xaime:

A mí el loco me recuerda un poco al loco de las cartas del Tarot. El arquetipo de la energía vital en bruto. El que va por la vida teniendo experiencias.

Me encantan todos los personajes de tu bosque.

Una gozada de versos que nos adentran en las leyendas gallegas.

Enhorabuena
Un abrazo
Ana

Re: O poema de auga

Publicado: Vie, 09 Ene 2026 18:55
por Marisa Peral
xaime oroza carballo escribió: Mié, 05 Dic 2012 13:21 De osmar tódolos ventos
da encrucillada
o tolo ten un ollo torto
cheo de azuis
e verdes auroras boreais
velaíñas,

de cara ao labirinto
pasou no ar a fada
e o tolo escribíu
na pucharca podre
un poema de auga,
del naceron ninfas
e libeliñas
que pintaron o ceo da noite
de auroras boreais moi velaíñas


----------
(versión en castellano)
De acechar todos los vientos
de la encrucijada
el loco tiene un ojo tuerto
lleno de azules
y verdes auroras boreales
veladas,

de cara al laberinto
pasó en el aire el hada
y el loco escribió
en la charca putrefacta
un poema de agua,
de él nacieron ninfas
y libélulas
que pintaron el cielo de la noche
de auroras boreales muy veladas.

(Trdct: Xaim et Alza)
Siempre me encandilan tus poemas y este no va a ser la excepción, bellas imágenes entre auroras boreales.
Felicidades, Xaime.
Feliz 2026 y bicos.

Re: O poema de auga

Publicado: Sab, 10 Ene 2026 11:05
por Raul Muñoz
Es muy hermoso este poema, Xaime. Mi enhorabuena. De agradecer es esa mirada caleidoscopica del loco, fuente de belleza.

Abrazos

Re: O poema de auga

Publicado: Sab, 10 Ene 2026 21:37
por Carmela Viñas
Imágenes mágicas que deleitan la lectura.
Un poema donde el loco crea belleza y sinfonía.
Un placer pasar por tus versos, Xaime.
Abrazos.

Re: O poema de auga

Publicado: Dom, 11 Ene 2026 9:59
por Ramón Carballal
Qué beleza, Xaime! Estupendo poema. Parabens e unha aperta.

Re: O poema de auga

Publicado: Dom, 11 Ene 2026 13:34
por J. J. Martínez Ferreiro
Un poema de fai tempo pero a maxia segue intacta.

Todo un placer de lectura, boi menú.

Un forte alerta.

Re: O poema de auga

Publicado: Mié, 21 Ene 2026 0:33
por xaime oroza carballo
Ana Muela Sopeña escribió: Vie, 09 Ene 2026 12:46 Me perdí esta maravilla en su momento, Xaime:

A mí el loco me recuerda un poco al loco de las cartas del Tarot. El arquetipo de la energía vital en bruto. El que va por la vida teniendo experiencias.

Me encantan todos los personajes de tu bosque.

Una gozada de versos que nos adentran en las leyendas gallegas.

Enhorabuena
Un abrazo
Ana
Sempre, sempre é un pracer recibir a túa visita aos meus camiños.

Grazas, Ana. estimo a túa presenza.

Un bico.

Re: O poema de auga

Publicado: Mié, 21 Ene 2026 0:36
por xaime oroza carballo
Marisa Peral escribió: Vie, 09 Ene 2026 18:55
xaime oroza carballo escribió: Mié, 05 Dic 2012 13:21 De osmar tódolos ventos
da encrucillada
o tolo ten un ollo torto
cheo de azuis
e verdes auroras boreais
velaíñas,

de cara ao labirinto
pasou no ar a fada
e o tolo escribíu
na pucharca podre
un poema de auga,
del naceron ninfas
e libeliñas
que pintaron o ceo da noite
de auroras boreais moi velaíñas


----------
(versión en castellano)
De acechar todos los vientos
de la encrucijada
el loco tiene un ojo tuerto
lleno de azules
y verdes auroras boreales
veladas,

de cara al laberinto
pasó en el aire el hada
y el loco escribió
en la charca putrefacta
un poema de agua,
de él nacieron ninfas
y libélulas
que pintaron el cielo de la noche
de auroras boreales muy veladas.

(Trdct: Xaim et Alza)
Siempre me encandilan tus poemas y este no va a ser la excepción, bellas imágenes entre auroras boreales.
Felicidades, Xaime.
Feliz 2026 y bicos.
Aí nos vemos, Marisa, entre as as cores das auroras.

Feliz 2026. Chuchos.

Re: O poema de auga

Publicado: Mié, 21 Ene 2026 0:38
por xaime oroza carballo
Raul Muñoz escribió: Sab, 10 Ene 2026 11:05 Es muy hermoso este poema, Xaime. Mi enhorabuena. De agradecer es esa mirada caleidoscopica del loco, fuente de belleza.

Abrazos
De envidiar esa mirada, simple, sincera, cálida.
Gracias, Raúl.

Unha aperta, meu amigo.