jaja... graciñas boi meu, por enredarte neste silveiral de tempo e nubes.xaime oroza carballo escribió: ↑Vie, 15 May 2026 0:02
Aí estou, boi meu, metido ata os xeonllos nas silveiras, tentando abrir un camiño que non se deixa. Mollándome coa brétema, sen urxencias.
Un bico e unha aperta.
Unha forte aperta.