Página 2 de 2

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Vie, 31 Oct 2025 9:38
por Ramón Carballal
¡Qué beleza, Ana! De excelencia o teu soneto que adicas ao noso compañeiro. Parabéns e unha aperta.

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Vie, 31 Oct 2025 18:36
por Ana García
La magia de la noche se junta con la ilusión de la llegada del nuevo día.
Una visión bonita recostados bajo un manto de estrellas.
Muy apropiada la dedicatoria.
Te felicito, amiga mía.

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Vie, 31 Oct 2025 20:21
por Margarita Vidal
Me ha gustado mucho tu poema Ana, transmite muy bien la magia de la noche y de los recuerdos que vuelven con la luz del día.

Un saludo cordial

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Sab, 01 Nov 2025 11:40
por Ana Muela Sopeña
Me gusta mucho tu comentario, Alonso:

Ahí estamos. En esa búsqueda del origen.

Un beso grande
Ana

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Sab, 01 Nov 2025 11:41
por Ana Muela Sopeña
Son preciosas tus palabras, José Manuel:

Muchas gracias
Un beso
Ana

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Dom, 02 Nov 2025 12:00
por Ana Muela Sopeña
Muchas gracias, Ramón:

Me alegra que te gusten estos versos.

Un beso
Ana

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Dom, 02 Nov 2025 12:01
por Ana Muela Sopeña
Me alegra encontrarte en mi ventana, Ana:

Un beso grande
Ana

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Lun, 03 Nov 2025 20:08
por Fernando Marcos Rentero
Preciosos versos, que no se diluyen, se quedan en el corazón y en la memoria. Tierna y bella dedicatoria amiga Ana. Un abrazo.

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Mié, 05 Nov 2025 16:25
por Ana Muela Sopeña
Muchas gracias, Margarita, por tus palabras:


Un beso grande
Ana

Re: Sortilegio da orixe

Publicado: Vie, 07 Nov 2025 19:45
por E. R. Aristy
Ana Muela Sopeña escribió: Lun, 27 Oct 2025 10:04 A Xaime Oroza Carballo


A beleza nocturna é como un soño,
e todo contraponse á vixilia.
A bruma faise densa na distancia
e o fume do amor faise de terra.

Ás veces as estrelas vixíannos
dentro dos seus enigmas ancestrais
e todo o que un día foi memoria
dilúese na auga do pasado.

De madrugada o mundo faise nube,
no seu misterio sempre inextinguible
retorna ao sortilegio da orixe
con palabras que falan de raíces.

Cando á alba xorde un novo sol
que acende a ilusión da nosa pel
e a mirada limpa da infancia
atrapada nos xogos con amigos.


Ana Muela Sopeña

----

SORTILEGIO DEL ORIGEN

A Xaime Oroza Carballo

La belleza nocturna es como un sueño,
todo se contrapone a la vigilia,
la bruma se hace densa en la distancia
y el humo del amor se hace de tierra.

A veces las estrellas nos vigilan
dentro de sus enigmas ancestrales
y todo lo que un día fue memoria
se diluye en el agua del pasado.

De madrugada el mundo se hace nube,
en su misterio siempre inextinguible
retorna al sortilegio del origen
con palabras que hablan de raíces.

Cuando al alba resurge un nuevo sol
que enciende la ilusión de nuestra piel
y la mirada limpia de la infancia
atrapada en los juegos con amigos.


Ana Muela Sopeńa
Maravilloso poema Ana. Su dedicatoria a Xaime les alza a ambos a las estrellas, como natulamente es. Un poema puro. Abrazos